Təmir tozu içində qalan bəxt
Evdə təmir başlayalı iki həftə olmuşdu. Hər tərəf toz, hər tərəf səs-küy. Ustalar səhər gəlir, axşam gedirdi. Uşaqlar da yay tətilində olduğu üçün evdə idilər. Yəni, səs-küyün üstünə bir də səs-küy. Arvad da işdə olduğu üçün bütün məsuliyyət mənim üzərimdə idi. Ustalarla danış, materialı çatdır, uşaqları da yedirt, hər şeyə bax. Həftələrdir nə özümə vaxt ayırmışdım, nə də dincələ bilmişdim.
O gün cümə axşamı idi. Ustalar işlərini bitirib getdilər. Uşaqları da qonşu qızının yanına oynamağa göndərdim. Ev birdən boşaldı. Toz hələ də havada idi, amma sükut gəlmişdi. Divara söykənib oturdum. Yorğunluq elə üstümə çökdü ki, heç nə etməyə taqətim yox idi. Televizoru açmadım. Telefonu əlimə aldım, sosial şəbəkələrdə gəzməyə başladım.
Bir ara dostumun statusuna rast gəldim. O, nə isə qazanmışdı, şəklini qoymuşdu. Altına yazmışdı: "Təmir vaxtı düşən bəxt". Güldüm. Sonra düşündüm, "bəlkə həqiqətən də mənim də vaxtımdır?". Axı həftələrdir çəkirəm, heç bir xoş hadisə olmayıb. Nə itirəcəyim var idi ki?
Dostumdan soruşdum, haradan oynayır. O da link göndərdi. Dedi, "birbaşa mostbet official website gir, qeydiyyatı var, heç çətin deyil". Açdım baxdım. Sayt səliqəli idi, qarışıq deyildi. Qeydiyyatdan keçdim. Ad, soyad, telefon. Hamısını yazdım. Təsdiqləmə kodu gəldi, daxil etdim. Hesab hazır idi.
İlk depoziti qoydum. 30 manat. Düşündüm, "bu, bu həftə çox istədiyim amma almadığım pizza pullarıdı. Əgər getsə, pizzasız qalaram, sağlam olar". Güldüm öz-özümə. Oynamağa başladım. Əvvəlcə klassik slotlara baxdım. Sadə, üç barabanlı oyunlar. Kiçik mərclərlə, 20-30 qəpik. Qazandığım da olurdu, uduzduğum da. Balans 30-dan 35-ə qalxdı, sonra 25-ə düşdü. Heç həyəcan yox idi. Sadəcə vaxt keçirdim, başımı boşaldırdım.
Təxminən 40 dəqiqə keçmişdi. Artıq bir neçə oyunu sınamışdım. Bir oyunda qalmaq qərarına gəldim. Mərcləri bir az da aşağı saldım, 10-15 qəpik. Düşündüm, "uzun oynayım, vaxt keçsin". Oynaya-oynaya təmirin tozunu, ustaların səsini, uşaqların qaçışmalarını unutdum. Sanki bir anlıq hər şeydən uzaqlaşdım.
Birdən barabanlar fırlandı, dayandı. Ekranda bir animasiya başladı. İşıqlar yandı, səslər gəldi. Mən nə baş verdiyini anlamamışdım ki, balansdakı rəqəm dəyişdi. 30 manat yox, 425 manat.
Oturduğum yerdə birdən dikəldim. Ürəyim o qədər sürətlə döyünürdü ki, evdə tək olduğum üçün özüm eşidirdim. Əvvəlcə inanmadım. Gözlərimi ovuşdurdum, yenə baxdım. Rəqəm hələ də orada idi. Bir neçə dəfə səhifəni yenilədim. Dəyişmədi. 425 manat.
O an ayağa qalxdım. Evdə gəzməyə başladım. Sevincdən nə edəcəyimi bilmirdim. Sonra oturdum, dərindən nəfəs aldım. Düşündüm, "indi ən vacib an. Bu pulu çıxart, ya yox?". Özümə dedim, "sən bu pulu itirməyə hazır deyilsən. Çıxart". Dərhal çıxarışa keçdim. Bütün məbləği çıxartdım. Sistem işlədi. Yazıldı: "Sorğunuz qeydə alındı".
Təxminən 10 dəqiqə gözlədim. Hər dəqiqə bir il kimi gəlirdi. Telefonun ekranına baxırdım, bildiriş gələcək deyə. Nəhayət, bank tətbiqindən mesaj gəldi: "Hesaba 425 AZN daxil olub". O an oturduğum yerdə gülümsədim. Yorğunluğum birdən azalmışdı. Təmirin tozu hələ də havada idi, amma mən artıq başqa bir insan idim.
Ertəsi gün ustalar gələndə onlara dedim, "bu gün nahar mənim". Onlara yaxşı bir yemək sifariş etdim. Axşam da arvad gələndə sürpriz etdim. Həmin pulun bir hissəsi ilə ona bir ətir aldım. Çox sevindi. Dedi, "bu nədir, ad günü deyil ki". Güldüm, dedim, "təmir bəxti".
Həmin gündən sonra mən həmin sayta girəndə artıq bilirəm ki, ən vacibi nə vaxt dayanacağını bilməkdir. O gün təmir tozu içində, yorğun bir cümə axşamı, mən dayana bildim. Qazandığımı götürdüm, çıxdım. Və hər dəfə mostbet official website daxil olanda o günü xatırlayıram.
Bu hekayə mənə bir şey öyrətdi. Bəzən həyatda ən gözlənilməz qələbələr ən çətin anlarda gəlir. Həftələrlə təmirin çətinliyini çəkmişdim, amma bir axşam hər şey dəyişdi. Və ən vacibi, mən o anı düzgün idarə edə bildim. İndi o ətiri arvad hər gün istifadə edir. Və hər dəfə onun qoxusunu hiss edəndə, o axşamı xatırlayıram. Təmir tozu, uşaqların səsi, yorğunluq – hamısı birdən sevincə çevrilmişdi. Və bilirəm ki, həyatda hər şey ola bilər, sadəcə doğru anı gözləmək və dayanmağı bilmək lazımdır. Mən o gün bacardım. Və indi həmin günü təbəssümlə xatırlayıram.
